Een briesje blaast zacht over het eiland, de zon staat hoog aan de hemel en ik heb al de hele dag een glimlach op mijn gezicht. Ik trap wat af, want mijn nieuwste ontdekking brengt me namelijk op de meest fantastische plekken. En dat alles dankzij Dionysios. Gisteren zat ik bij het zwembad af te koelen na een lange wandeling door de duizend jaar oude olijfboomgaarden bij mijn geliefde appartement Leeda’s Village in Lithakia. Eigenaar Dionysios was die ochtend met me mee gewandeld. ‘Ik verbaas me telkens weer over dit zuidelijke deel van Zakynthos’, zei ik hem, vooral omdat ik toch altijd bij dit deel denk aan de lange stroken met tavernes, bars en neonlicht. En niet aan deze verborgen stiltes. En daar liep ik met hem, in de stilte. Krekelende krekels vergezelden ons, de olijfbomen maakten mooie schaduwen. ‘De bloemen en de planten van het eiland zijn oneindig’, en Dionysios glimlachte, trots op z’n eigen eiland. Hij stuurt me vaak op pad hier, naar de beste plekjes. ‘Kijk je ook naar de Tour de France?’ Ik knikte. Niet zozeer om de wedstrijd, maar je ziet altijd van die mooie Franse plekken voorbijschieten op het beeld. ‘Ik ben een Hollander’ glimlachte ik. Kaas, klompen, koeien, fietsen, de clichés vlogen voorbij. Even later thuis bij Leeda’s Village zien we op de televisie de wielrenners Parijs binnenfietsen en de laatste etappe van de Tour rijden. ‘Nou Hollander, ik heb iets leuks voor je. Kom morgenvroeg maar even bij me. En wees op tijd’, glimlachte Dionysios. En nu sta ik hier, met een fiets en de tips van Dionysios op een blaadje in mijn hand. Ik ben naar Agios Sostis gefietst vanmorgen. Even langs gewaaid bij de Grantzaos Villas voor een kopje koffie. Met mijn haren in de wind trekt het Griekse leven fris aan me voorbij. En dan denk ik aan al die andere Griekse eilanden waar nog kilometers te fietsen valt! Fiets je mee?