De wereld kleurt oranje

‘Eet maar zoveel als je kunt,’ lachte Spanos toen we samen naar de sinaasappelbomen staarden. ‘Wat zijn het er veel!’ zei ik verrast toen ik aankwam op de boerderij waar ik me direct thuis voelde. Spanos bouwde op zijn terrein een klein complexje waar je verscholen in de natuur samen met hem, en dankzij hem, kunt genieten van het landleven. Hij vernoemde dit paradijsje naar zichzelf: Spanos House. En die eer komt hem meer dan toe, kan ik je vertellen.

Ik lig bij het zwembad in de zon en hoor de wind zachtjes door de sinaasappelbomen gaan. Eigenlijk kleurt de wereld hier al gauw oranje, want overal waar je kijkt zie je de vrucht trots aan de bomen hangen. Bij Spanos is het als slapen bij de boer, maar dan wel met comfort. In mijn eigen appartement woon ik in Cypriotische stijl. Mijn knusse mini-huisje is ingericht in authentieke stijl met het hout dat je hier veel ziet. Vanmorgen werd ik wakker van de vogels en besloot even te gaan kijken bij Spanos die al vroeg bezig was op het land. En zelfs toen sprak zijn gastvrijheid boekdelen. ‘Heb je zin in een wandeling?’ had hij in gebrekkig Engels geroepen. Ik had mijn duim opgestoken. ‘Dan moet je naar het wandelgebied van Akamas gaan. Zoek de bloemen en denk aan de zon!’ Zo gezegd, zo gedaan. Die ochtend spotte ik, met zonnehoed op, ranonkels, orchideeën en rozen.

En terwijl ik nu bijna wegdroom aan het zwembad, komt de man des huizes aanlopen met een dienblad vol lekkers. Deze keer verwent Spanos me met een zelfgestookt drankje en vers fruit. We proosten. ‘Op het goede leven. Het Cypriotische landleven,’ zegt hij. ‘En op jou!’glimlach ik. Op de man die besloot deze mooie plek liefdevol met anderen te delen.