La joie de vivre

Toen ik aankwam bij Hennie en Marianne stond het oude Renaultje me al op te wachten voor het eeuwenoude herenhuis met de witte luiken. Marianne kwam aangesneld uit haar geliefde keuken. ’Hennie is in de wijngaard,’ lachte ze. ‘Bonjour!’ jubelde ik blij. Want ik wist direct: dit wordt een Frans weekje pur sang.

Het maison de maître genaamd La Souche uit 1896 ligt vlakbij het wijndorp Saint Chinian. En in dit herenhuis mag ik de hele week blijven. Ik vind mezelf eigenlijk wel een geluksvogel. Waarom? Om te beginnen: de locatie. De Languedoc-Rousillonstreek staat garant voor uitgestrekte wijngaarden, bergen en kust, schilderachtige dorpjes en een flinke dosis echte Franse sfeer. Dan het huis: in La Souche droom je weg bij de authentieke details zoals de marmeren trappen, beschilderde muren, eeuwenoude schouwen en tegelvloeren gecombineerd met modern comfort. De gastvrijheid, ook nog zoiets. De eigenaren zijn meer dan hartelijk en koken als de beste. Marianne werkte jarenlang voor haar eigen gerenommeerde traiteurbedrijf en vier keer per week kookt ze voor haar gasten die genieten van haar maal in de sfeervolle eetkamer of bij goed weer op het terras of in de tuin.
En nu lig ik hier bij het zwembad te staren naar de wijngaarden. Nog zoiets: de wijn. De liefhebber, zoals ik, blijft maar proeven van al dat lekkers. ‘Waarom heet het hier eigenlijk La Souche?’ vroeg ik gister. ‘Dat komt van dormir comme une souche, oftewel: slapen als een roos.’ Weer zoiets: in mijn slaapkamer hoor je de stilte en droom je weg op een mooie sfeervolle plek. En dan komt Hennie aanlopen, mét jeu de boules ballen. Ik glimlach. La joie de vivre, precies zoals het bedoeld is.