Living the good life

‘Kijk, van die bergtoppen!’ Manolis wijst naar de sneeuw op de toppen verderop. ‘Daar komt jouw drankje vandaan.’ Ik neem een slok van mijn Samaria bronwater terwijl de zon langzaam achter de bergen verdwijnt. Hier vanaf de heuvel bij de Marialena Villa’s kijk ik wonderschoon uit over het landschap waar ik vandaag uren genoot van de bomen, de valleien en de beek die rustig kabbelde. Manolis kijkt trots naar zijn witte huisjes die hier verspreid over zijn grote landgoed liggen. Hij wilde graag wat van die mooie natuur naar ‘zijn minidorpje met negen huisjes’ brengen. De olijf- en fruitbomen geven schaduw, de bloemen bloeien in de borders, de twee zwembaden dobberen rustig in de zon. ‘Wat een mooie dag!’ zucht ik.

Vanochtend zag ik vanaf mijn terras de wereld wakker worden. Ik maakte een koffie in de keuken en vond het bijna jammer dat het te warm was om de open haard aan te steken. Manolis en zijn dochter Maria Lena kozen namelijk ook binnen voor de stijl van het eiland met het traditionele houten meubilair. ‘s Middags nam Manolis me mee om de Diktamos Kloof te wandelen. In vier uur tijd passeerden we de meest mooie natuur. Aan het einde van de route, in het authentieke dorpje Stylos hier niet ver vandaan, aten we mals lamsvlees met aardappels en rijst.

En nu? Ik glimlach en kijk naar Manolis die me een huisgemaakte raki aanreikt. Hij koos deze plek omdat ‘het alles heeft wat een mens gelukkig maakt.’ Hij heeft gelijk, maar voegde er nog wel iets essentieels aan toe: sfeervolle huisjes, dé perfecte plek op de heuvel en een flinke dosis gastvrijheid. Manolis en ik proosten. De vogels fluiten. ‘It’s al all about living the good life,’ lacht hij. En zo is het maar net.