Terug in de tijd

Ik wandel door de oude straatjes van oud-Kardamili en ik waan me in vervlogen tijden. Griekse mannetjes bespreken de laatste nieuwtjes voor hun huizen die allemaal in de traditionele stijl gebouwd zijn. ‘Kalimera’, lach ik.

Eleni vertelde me vanmorgen aan het zwembad bij mijn appartement over haar geliefde geboortestreek. Dé plek waar zij appartementen bouwde en ze doopte in ‘Eleonas Guesthouses.’ En waar ze zelf ook woont. ‘Onze streek is zo rijk aan cultuur en dan kun je alles vervangen voor het moderne van nu, maar je kunt ook het werk van je voorvaderen respecteren.’ En nu ik hier zo loop langs de eeuwenoude kerk, het kasteel, de woontorens en de straatjes met de bloemen, snap ik precies wat ze bedoelt. ‘En datzelfde geldt ook voor onze prachtige natuur’, zei ze nog. En eigenlijk had ze dat niet hoeven zeggen, want als je hier rondloopt, kun je niet anders dan genieten van de olijfboomgaarden, de pijnbomen, cipressen en de vergezichten op de bergen en het azuurblauwe water.

Als ik ’s avonds met rode wangen in het zwembad lig, kijk ik om me heen. De zon schijnt op de zee, de olijfbomen wuiven zacht, de krekels vormen een mooi achtergrond gezang. Ik kijk naar Eleonas Guesthouses. Het authentieke gebouw ligt gemoedelijk op de heuvel. In mijn woonkamer is het knus met het open haardje en het keukentje, ingericht in de kleuren en de stijl die je ook buiten ziet. En elke ochtend als ik de balkondeuren opendoe, zie ik de zee en die wonderschone natuur. Ik glimlach. Eleni snapt het, bedenk ik me, net als alle inwoners van deze streek. Zoals het hier is, daar hoef je echt niks nieuws voor te verzinnen. Want al het mooie is er al.