Op bijzondere hoogte

Iemand zei me ooit: wie op Thassos komt moet dan zeker het plaatsje Mikro Kazaviti bezoeken en verblijven in een van de appartementen van Elefterios en zijn vrouw.

Ze staan me samen op te wachten als ik aankom. Een echt Grieks stel en allebei spreken ze vloeiend Engels. We gaan zitten op het terras bij het zwembad en ik geniet nu al van de bergen en die frisse lucht. ‘Luxury apartments’, had ik zien staan bij de ingang. Ze zijn ruim, en goed Grieks met de bogen en de veranda’s.

Eigenaar Elefterios en zijn vrouw zijn trots op hun appartementen en op hun eeuwenoude bergdorpje: Mikro Kazaviti. Gelukkig heb ik de omgeving nog niet uitgekamd, want Elefterios zelf heeft de beste tips, zo vertelt de overlevering. ‘Je leert een plaats het beste kennen met de mensen die er wonen.’ Elefterios heeft helemaal gelijk, dus ga ik achterover zitten en luister, met natuurlijk een lekker glaasje ouzo.

‘Laten we beginnen in ons dorpje Mikro Kazaviti: een bezoekje waard. Echt Grieks en de meest authentieke plek van Thassos. De traditionele huisjes herken je aan de houten balkons en de klimop die de stenen muren bedekt. Rondom het plein vind je traditionele tavernes, probeer vooral taverne Vasilis van mijn goede vriend.’

Het enthousiasme van Elefterios werkt aanstekelijk. Hier krijg ik zin in! Hij gaat verder: ‘In het dorpje Prinos, hier niet zo ver vandaan, kun je struinen over de markt als de beste. Elke maandag vind je hier vers fruit en groente, maar ook schoenen en kleding.’ ‘Wacht even’, zeg ik. Want ik wil nog niet dat hij alle geheimen prijsgeeft. ‘Mag ik elke dag bij je langskomen voor een tip van de dag?’ Dat gaan we doen. Nog eentje voor vandaag: ‘Dit hele gebied is omgeven door bossen en soms moet je even stilstaan en luisteren.’ ‘Waarom?’ vraag ik. ‘Dan hoor je de nachtegalen en de watervallen,’ zegt Elefterios.

’s Avonds loop ik naar de taverne die ik op de heenweg zag. En wat blijkt? De keuken is leeg. Omdat alles supervers wordt gemaakt, is aan het einde van de avond het eten gewoon op. Ik glimlach, morgen iets eerder komen. En nu? Even Elefterios vragen, hij weet vast iets anders.