A taste of life...

Soms wordt je dag elke minuut mooier en eindigt ‘ie als een feestje. Na een middag op een idyllisch strandje, zag ik ineens een herder met zijn schapen me op de landweg tegemoed lopen. Ik genoot tot in mijn tenen, terwijl de zon de schapen langs mijn auto loosde. En te midden van dit blatende geweld belde Emanuela. Of onze wijnproeverij met ‘de beste wijnen van het eiland’ iets later kon beginnen. ‘Wacht even op de binnenplaats. Geniet van het uitzicht en neem alvast een koud glas witte Abbadessa.’ Stiekem was ik blij dat ze later was, dan kon ik ongezien rondkijken op Baglio Donna Franca.

Tussen de wijnvelden siert Baglio Donna Franca statig in de zon. Rond 1850 bouwde de Florio familie het rondom een 15e eeuwse wachttoren. Inmiddels zijn de Florio’s uitgevlogen, maar wordt de oorspronkelijke taak, sublieme wijnen maken, nog steeds met veel liefde uitgevoerd Maar ook: de plek met anderen delen. In de vijftien klassieke hotelkamers bijvoorbeeld, of het restaurant, het wijnhuis... Bij aankomst zag ik het direct al: dit is een heus oogappeltje. Stiekem ben ik even gaan ronddwalen. Langs de eeuwenoude muren, de charmante kamers, het zwembad dat in de avondzon als een spiegel de roze lucht reflecteert en dat uitzicht op de Egadische eilanden!
En nu zit ik samen met Emanuela op de binnenplaats. De witte wijn flirt met mijn ogen. ‘Dat roept de Baglio op he? Dat je er uren wilt ronddwalen, dwalen in de historie’ knipoogt ze. ‘Kom, laten we naar het hart gaan!’ ‘Maar mijn hart is al vervuld!’ lach ik en samen stappen we in de wondere wereld van de wijn. En ook dat overtreft alles. Tja, soms wordt een dag elke minuut mooier. Een feestje, kan ik je zeggen, een feestje genaamd Baglio Donna Franca.