In de stand van de zon

‘Hoor!’ Ik zit samen met mijn goede vrienden Maryse en Edward op het bovenste balkon van hun nieuwste aanwinst: Farmhouse Ta Lonza. Edward houdt zijn wijsvinger in de lucht alsof hij wacht op iets meesterlijks. ‘Maar ik hoor niks’, fluister ik. Hij gaat lachend achterover zitten. ‘Mooi hè?’

Ik was toe aan een weekje niks in de zon. Zo gepiept? Nee! Want ‘een weekje niks’ is niet zomaar een weekje. Een weekje niks vergt een bijzondere aanpak en mijn goede vrienden Maryse en Edward zijn dé deskundigen op dat gebied. Die twee begrijpen de perfecte omstandigheden én benodigdheden van deze ware kunst. En dat doen ze zo: men neemt een prachtig authentieke farmhouse met vergezichten over de vallei, de vuurtoren en de zee verderop. Vervolgens is er genoeg plek om te genieten in de zon, aan het zwembad bijvoorbeeld, maar ook even wegtrekken in de schaduw is mogelijk. Niks doen is het leukste samen, dus met vier aparte slaapkamers kun je iedereen die je lief en leuk vindt meenemen. Vervolgens kook je met elkaar de sterren van de hemel of barbecue je de hele avond letterlijk onder de sterrenhemel, om daarna tevreden en rustig diep in slaap te vallen. Overigens, binnen in het huis is het zo heerlijk koel dat ook hier een siësta niet misstaat of je geniet er van het typische en relaxte eilandgevoel van Gozo. Kortom: ik belde mijn goede vrienden en zonder twijfel reisden ze me achterna om het nieuwe Farmhouse Ta Lonza te ‘proeven.’

‘Kijk!’ En ik wijs in de verte naar mijn vrienden die aan komen rijden. Gastvrij als ze zijn, staan Maryse en Edward meteen op om mij het rijk ‘alleen met mijn vrienden’ te geven. ‘Zitten blijven!’ en ik wijs lachend naar hun stoelen. ‘De zon is nog niet onder.’ En we stralen alle drie en gaan rustig zitten in de stand van de zon. Ook het leuke van een week niks doen: de natuur vertelt je wanneer de dag begint én dus ook wanneer je nog even blijft zitten voor een magnifieke zonsondergang. Een ware kunst: niks doen. Ik zucht diep. Wat een geluk!