De beste buren van het eiland

Met twee tassen vol verse groente, vis en broodjes slenter ik van het kerkplein van Xewkija richting huis. Ik sla een zijstraatje in en sta een paar tellen later voor de deur. Onze deur. Ik kijk even om me heen in de stralende zon. Vanmorgen ben ik stiekem het huis uitgeslopen om in de vroege ochtend de morgenrituelen van dit eiland mee te maken. Op mijn tenen liep ik over de stenen vloeren, legde een briefje op het aanrecht in de woonkeuken en gelukkig piepte de voordeur van ons eigen nieuwe villagehouse niet. In gedachten zwaaide ik even naar het buurhuis, waar de rest van mijn vrienden en familie verblijven. Deze week zijn we namelijk met elkaar in Villagehouses Ta’Gianni en Ta’Battista. Samen is hier zo leuk dat ik hoop dat de week als een slak voorbij trekt.

Hoe het eiland Gozo ontwaakt, heb ik altijd een van de mooiste momenten van het eiland gevonden. De natuur die zich uitrekt, de stranden die langzaam warm worden, de deuren die opengaan. Ik zag hoe een man de sleutel uit zijn voordeur vergat te halen. ‘U vergeet uw sleutel,’ zei ik nog en hij glimlachte. ‘Zo passen we hier een beetje op elkaar en elkaars huizen.’ Zijn buurman vertelde me over hoe alle oudjes dankzij dit sleutelsysteem verzorgd worden.

‘Wakker worden, ik ben thuis!’ gil ik dwars door het prachtige trappenhuis. Een vrolijk hoofd steekt boven om het hoekje. ‘De zon schijnt en ik heb een vers ontbijtje.’ ‘Je bent de beste!’ roept iemand anders. Glimlachend open ik de deuren naar ons privéterras. Inmiddels hebben we ook ons eigen ochtendritueel én gekrakeel: ‘De zon schijnt!’ ‘Zullen we vanavond thuis eten?’ En vanaf de slaapkamer beneden: ‘Barbecue!’ Sommige mensen hebben aan één woord genoeg. ‘Kijk maar in de koelkast’ en vanaf het hoekje spiek ik hoe mijn vrienden in onze grote woonkeuken verbaasd zijn over mijn actieve ochtend en de geuren van mijn koopwaar. Het terras wordt met de minuut voller en één voor één schuift iedereen aan. Ik glimlach en ga rustig achterover zitten. De serene ochtend vult zich langzaam met alle geluiden die ik wilde horen. We zijn het unaniem eens over de heerlijke nachten hier, want wat een lekker bed en die rust en koel ook! ‘Wat gaan we vandaag doen?’ Kom maar op, denk ik. Ik vind het sowieso goed want hier heb ik alles bij de hand: mijn vrienden, lekker eten, mijn geliefde Gozo en een fantastisch dak boven ons hoofd.