Terug in de tijd

Ik volgde de slingerende weg langs de kust al een tijdje, toen mijn oog viel op een paar kleine witte torentjes beneden in een vallei. In al mijn nieuwsgierigheid reed ik naar beneden. De weg werd steeds steiler en steiler. Uiteindelijk kwam ik uit bij een nostalgische poort. Het lijkt wel alsof ik in een sprookje ben beland. Voor me ligt het juweeltje Convento de Sao Saturnino. Het ziet er prachtig uit! Dit moet een plek met een interessant verleden zijn.

John, de eigenaar, vertelt me dan ook gepassioneerd dat het in de 19e eeuw en begin 20e eeuw als nonnenklooster gediend heeft. Ik zie het al helemaal voor me. Die nonnen konden hier elke dag van de prachtige, groene natuur en heldere zee genieten! Interessant om al die mysterieuze geschiedenisverhalen te horen.

Mijn kamer bevestigt het verhaal van John. Hij is aangekleed met antieke meubels en boeiende, oude schilderijen. Het oogt warm, rustig en stijlvol. Het past helemaal bij de sfeer dat het hotel uitstraalt. Terwijl ik me op mijn heerlijk zachte bed nestel en eens goed om me heen kijk, kom ik tot de conclusie dat ik hier zeker tot rust ga komen. Langzaam doezel ik weg met in mijn achterhoofd dit verleden.