Net een schilderij…

Dat kom je niet vaak tegen...Elke dag weer kan ik op het terras van mijn appartementje genieten van een klein stukje geschiedenis. Op loopafstand ligt namelijk één van de oudste overblijfselen van een fort in Andalusië, Castillo de Zalia. Vanochtend ben ik al vroeg opgestaan en in alle rust naar boven gewandeld. Ik wilde de ruïne wel eens van dichtbij bewonderen.
Eenmaal aangekomen rust ik even uit op een steen en laat de overblijfselen op me inwerken. Wat zou hier allemaal gebeurd zijn? Wie zou hier allemaal gelopen hebben? Zou men, net als ik nu, ook zo genoten hebben van dit prachtige uitzicht? Vanaf dit plekje zie ik mijn appartement liggen. De witte muren steken mooi af tegen de omliggende, groene heuvels. De tuin en het helderblauwe water van het zwembad zorgen voor een kleurig schouwspel. Net een schilderij…Hier kan geen Picasso of van Gogh tegenop!
Een stuk verderop schittert het Viñuela meer in de zon. Daar heb ik gisteren een forel aan de haak geslagen. Ik heb nog niet zo vaak gevist en was dan ook erg trots op mijn vangst. Eenmaal terug bij Castillo de Zalia toonde ik mijn “trofee” aan Marilú, de gastvrouw van het optrekje. Daar wilde ze ook wel een stukje van proeven. Die avond heb ik de forel onder de sterrenhemel op de barbecue bereidt en met haar gedeeld. Een heerlijke avond die ik graag nog eens over zou doen…