Ik als Griekenland-fan dacht dat het niet nóg mooier kon worden. Ik heb al vele prachtige parels hier in dit land ontdekt! En net als je denkt niet zo veel meer te wensen over te hebben, openbaart het zich voor je. Echt waar: het leven zit boordevol wonderschone verrassingen. Dat ontdekte ik vorig jaar. Een verrassing van witmarmeren rotsen, een zee die zo azuurprachtig blauw is dat je er bijna van schikt zo mooi en een lokale bevolking die je behandelt alsof je onderdeel bent van hun familie. En er is een strand van goud! Ik heb het natuurlijk over het eilandje Thassos! En nu zit op de ferry, onderweg naar deze prachtige plek. Tegenover mij zit een jonge vrouw een boterham te eten, een oud mannetje hangt over de reling en tuurt in de verte. Ik glimlach. Thassos heeft geen vliegveld en je bereikt het eiland alleen per boot. Oók de locals! Mijn haar wappert in de wind en ook de zon is zich al heel langzaam aan het voorbereiden op een zomer die staat te trappelen om te mogen beginnen. Want geloof het of niet, ondanks de kou hier én de Olympische winterspelen heb ik de zomer in mijn bol. Af en toe spiek ik met het mannetje mee of ik al een glimp kan opvangen van de idyllische plekjes, schilderachtige baaitjes en Griekse dorpjes op Thassos. Straks rijd ik de enige hoofdweg van dit eiland op en ik weet zeker dat ik me ook deze keer weer verbaas over hoe groen het hier is als ik de bergen inrijd of langs de wijngaarden stiefel. Die uitdrukking ‘Groen is gras’ gaat hier dus echt niet op. Groen is Thassos! En alles doe ik op een rustig tempo. Waarom? Ik wil echt helemaal niks missen. Ik ga zeker even langs het beroemde Golden Beach met haar letterlijke gouden strand en oja, een avondje de taverne in en een sirtaki laat ik zeker niet aan me voorbij gaan. Dat doet Thassos dus met je: je wilt het opslurpen om vervolgens het hele jaar het geluk van Thassos door je aderen te voelen stromen! Ik ga gauw nog even wat voorbereidend werk doen hier, reis je me dan achterna? Vanaf april wacht ik je hier op! Tot dan, liefs Eliza