Jas aan, sjaal om en muts op of binnen blijven met de kaarsjes aan. Als zonliefhebber wilde ik natuurlijk die kou hier ontwijken. Ik moest en zou terug naar mijn zo geliefde temperatuur én naar een van mijn favoriete eilanden: Tenerife! Niet alleen de zon schijnt er (bijna) altijd, ook de natuur is er wonderschoon en behoorlijk on-Europees. Dus vliegtuig in en eenmaal geland op dit prachtige eiland stopte ik alles wat met de winter te maken had in mijn koffer en gauw reed ik met mijn haren in de wind het eiland op. De eerste dag was het meteen helemaal goed. Ik zat die ochtend met een papegaai op mijn schouder en een grote glimlach op mijn gezicht. Tenerife is een land met zoveel natuurschoon dat het bijna lijkt alsof je je permanent in een natuurpark bevindt. Zoals in Loro Parque, met de prachtige tuinen met duizenden orchideeën en papegaaien. ‘Eliza, Eliza’ probeerde ik de roodgele papegaai te leren. Mijn Spaanse vriend Carlos lachte me letterlijk uit of toe? Voordat we bij de papegaaien aankwamen, waren we in een soort regenwoud genaamd Monte de las Mercedes. Met hoge dichtbegroeide laurierbomen, pijnbomen en beuken die als een soort grote paraplu de zon tegenhielden. Vanmiddag hebben Carlos en ik geluncht in Garachico. Het pittoreske vissersplaatsje waar de verse vis zo uit de zee geserveerd wordt. En nu zit ik buiten op het terras. De zon schijnt op mijn huid en ik geniet tot in mijn tenen. Die jas, sjaal en muts blijven voorlopig in mijn koffer. ‘Santé!’ wat smaakt mijn sangria verrukkelijk! Liefs, Eliza