Vandaag 0°

Wind NO 3

Zon 44%

Toscane, de mooiste streek van Italië, stond al een hele tijd hoog op mijn verlanglijstje. Het glooiende landschap met olijfbomen en cipressen, de heuvelstadjes en de elegante palazzi: ik had er al vaak over gedroomd. Nu zit ik hier op een muurtje aan de rand van Siena, een levendig stadje met een roerige geschiedenis. De zon gaat bijna onder en de groene en okergele kleuren van het land worden heel langzaam donkerder. Alles wordt stil en rustig en de lange geweldige dag glijdt weg.

Ik heb inmiddels al bijna een week in dit gebied rondgezworven met Pietro, een Italiaan in hart en nieren, die ik al op de eerste dag ontmoette op een zonnig terras in Florence. We raakten aan de praat en het was zo gezellig dat we, toen de fles leeg was, meteen afspraken om er de volgende dag samen op uit te trekken. Gisteren nog nam mijn nieuwe vriend me mee naar de gigantische koepel van de Santa Maria del Fiore, kortweg de Duomo, in Florence. De 400 traptreden kostten ons wel wat moeite, maar toen we eindelijk boven stonden en de mooiste stad van Italië aan onze voeten zagen liggen, tja… Er is in Toscane zoveel te zien en te doen dat ik mezelf inmiddels al beloofd heb volgend jaar terug te komen.

Zojuist heb ik op het grote plein hier in Siena, het Piazza del Campo, mijn buik rond gegeten aan de lekkerste pizza die ik ooit heb geproefd. En nu ik hier op mijn muurtje uitkijk over het schitterende landschap dat door goud licht is overgoten, bedenk ik me dat er geen plek op de wereld is waar ik op dit moment liever zou zijn.