De droom van Gisella en Emanuele

Als klein meisje wist Gisella het al zeker: Sicilië zou voor altijd haar basis blijven. Haar wortels waren al vele generaties geleden op het eiland geplant, en voor Gisella was er geen natuurlijker omgeving om haar leven vorm te geven. Maar ja, dan word je ouder en moet je bedenken wat die dromen dan zijn die je waar zou willen maken...

Liefde voor haar geboortegrond en een genetisch vastgelegd talent voor gastvrijheid zouden de basis vormen van haar toekomstplannen. Dat wist Gisella zeker.
Op een dag deed de mogelijkheid zich voor, en wel in de vorm van een 19de eeuws bouwval. Tenminste, zo dacht de rest van haar familie erover. Maar Gisella zette door. Zij zag het helemaal voor zich. Met zorg, liefde en geduld zou ze de voormalige boerderij, gelegen tussen de olijfbomen, opknappen tot een schitterend vakantieverblijf. Onder toeziend oog van Gisella werd een hoopje oude stenen in korte tijd van ruïne tot riante vakantiebestemming.

Vol ongeloof luisterde ik naar haar verhaal. Want voor mij leek het net alsof het huis al generaties lang de basis was van Gisella en haar familie. Oké, dat het zwembad en het meubilair geen erfstukken waren, dat had ik wel door. Maar door de inzet en gastvrijheid van Gisella en haar familie blijven de tradities van het Siciliaanse landleven springlevend. Tsja: dromen kunnen we allemaal. Maar om in een hoopje oude stenen een droom van een vakantievilla te ontdekken, dat kan alleen Gisella…