Schatten van toen en nu

´Dan ben je nog wel even bezig´ zeg ik plagend. Ik zit met mijn goede vrienden Klea en Andreas aan het zwembad in de zon. Klea en Andreas zijn de eigenaren van het Porfyrios Country House, een voormalig dorpshuis uit 1840. Toen Klea en Andreas de oude ruïne zagen, twijfelden ze geen moment en kochten ze het oude pand. Waarom? Ze konden het niet aanzien dat de oude schatten van het eiland zouden verdwijnen. Dus ze herstelden de oude ruïne in ere én voegden er nog iets aan toe. Ze maakten traditionele appartementen voor hun gasten. ‘Als het kon zou ik alle schatten van het eiland onder mijn hoede nemen. Cyprus is schatrijk, alleen ziet niet iedereen dat altijd nog.’ Glimlachend kijken we met z´n drieën om ons heen.

Nieuwbouw en moderne architectuur komen er hier niet in. De eeuwenoude stenen, de charmante luikjes en ook binnen is het de traditie en het comfort die er hoogtij vieren. ´Eer dat wat is en dat wat is geweest’, zegt hij trots. Ik sta op en neem een frisse duik in het zwembad. Al dobberend vertelt Andreas over de geschiedenis van de streek. Het liefst zou ik elke dag luisteren naar zijn verhalen onder het genot van de warme zon. ‘Cyprus is de geboorteplek van de Griekse godin Aphrodite.’ Andreas vertelt en ik glimlach. Hij heeft het over de Godin van de liefde en schoonheid. Andreas en ik lijken op elkaar. Ik moet denken aan een van mijn favoriete zinnen die een oude Griekse man ooit tegen me zei: ‘To walk the way, is to know the way it was.’

Klea loopt het terras op met een dienblad vol meze en wijn. Ik klim het zwembad uit en proost met mijn twee vrienden. ‘Op het leven en het verleden.’ Vol leven proosten we terwijl de zon langzaam rood kleurt.