Geen droom is te groot

‘Vroeger droomde ik hiervan.’ Eigenaar Spiros wijst naar zijn drie villa’s genaamd: Megalithari Villas. Deze week verblijf ik er in één van de drie. We zitten samen bij mijn privézwembad in de zon. De barbecue hebben we net aangestoken. ‘Ooit zou ik een villa bouwen vlakbij zee, omgeven door oude olijfbomen. Waar je ’s avonds de krekels hoort en sterren ziet. Waar de stilte en rust is. Waar iedereen kan langskomen, omdat de villa groot genoeg is.’ Spiros lacht trots. Ik moet denken aan het verhaal dat hij gister vertelde toen ik hier met mijn vrienden arriveerde bij zijn drie ruime villa’s. Gebouwd met de eeuwenoude stenen hier uit de buurt, afgemaakt met de natuurlijke materialen van het eiland en de inrichting is een combinatie van het authentieke Corfu in een modern jasje, en met signatuur van Spiros.

Trots mag hij met recht zijn. De man groeide op in een arm gezin en altijd als hij langs de kust reed, wist hij: later als ik groot ben. Hij pakte het slim aan en leerde hoe je zelf een huis moest bouwen. Nu is hij een succesvol aannemer en maakte zijn droom waar op de plek waar ik nu een paar dagen verblijf met mijn vrienden. ‘Geen droom is te groot hoor!’ Spiros loopt naar de barbecue en blaast op de kooltjes. De geur is heerlijk en in de verte zie ik mijn vrienden aan komen rijden met de verse visvangst van de dag uit de haven. In de grote keuken pak ik de Griekse salade, Spiros schenkt nog een glas in, en daar zo voor het raam bedenk ik me: tja, wie droomt die leeft. Leeft tot in zijn tenen.