Het gevoel van…

‘En deze petra’, Ulrike strijkt over een grote, oude steen die in de muur is gemetseld van het receptiegebouw, ‘is heel erg oud’. Ioannis heeft hem gevonden bij het graafwerk, net voordat we begonnen met de bouw. Waarschijnlijk komt hij nog uit de tijd van de Doriërs, bijzonder hè’? Ik knik, en ga met mijn rug tegen een olijfboom zitten terwijl Ulrike de sleutel van mijn bungalow haalt. Auberge Kalopetri ligt hier prachtig: een weids en groot terrein, met vanuit ieder hoekje uitzicht op de zee. ’Hmm… nu heel eventjes mijn ogen dicht’, denk ik. Het rinkelen van de geitenbelletjes, de geur van citrusvruchten en salie... Bijzonder, ik voel me alsof ik hier terug ga in de tijd!

‘Eliza? Je bed ligt echt een stuk comfortabeler hoor, daar rust je nog wel in uit!’ glimlacht Ulrike als ze mijn verschrikte gezicht ziet. Lachend gaan we de moderne, en lichte bungalow binnen. ‘Jij redt je wel hè? Als je straks met ons mee wilt eten, laat het me dan gewoon even weten! Ik kook namelijk een lekker maaltje op aanvraag.’ Ja, zeker leuk, maar eerst op ontdekking: binnen is het een mooie mix van landelijk en eigentijds. Lichte kleuren en veel natuurlijke materialen, zoals hout en steen. Een bewuste keuze voor milieuvriendelijke producten, zoals het textiel. En smaakvol afgewerkt, neem nou de mooie natuurstenen wastafel. Oog voor detail - ik ben weer helemaal terug in de tijd!

Als ik twee dagen later met een Grieks wijntje op mijn terras zit, voel ik me meer dan voldaan. Ik heb echt cultuur geproefd, op meerdere manieren: van een kasteelbezoek tot lokale lekkernijen op het marktplein in Embona. Rhodos heeft een plekje in mijn hart gekregen! Ineens bekruipt me toch weer dat gevoel – het zal wel de geur zijn, besluit ik. Benieuwd welke dromen dit gevoel me gaat opleveren kruip ik weer met plezier mijn heerlijke bed in – Ulrike heeft geen woord teveel gezegd!