De rustheid zelve

Je hebt rust en je hebt de overtreffende trap van rust. Tel daarbij op: een flink portie natuur en ja, dan ben je aanbeland in Monte do Areeiro. Een rustoord in Portugese stijl.

Vanochtend reed ik ten noorden van Lissabon een zee van ruimte binnen. Eindeloze en tijdsloze landschappen trokken aan me voorbij en ik genoot tot in mijn tenen. Ik was onderweg naar Monte do Areeiro. Het landgoed van Rita en haar familie telt 800 ha en bestaat vooral uit kurkplantages. Vandaag gaan we paardrijden, nog zo’n pareltje van dit landgoed. Want niet alleen is het een perfecte manier om de landelijke omgeving te verkennen, ook hun volbloed Lusitanos ‘zijn uitgegroeid tot nationale helden.’ Inmiddels heeft de familie zich gericht op de drie huisjes die ze verhuren, maar het bloed kruipt waar het niet gaan kan en daarom zijn er nog steeds paarden aan huis.

En toen zag ik de drie witte geschakelde huisjes schitteren in de zon. Ze keken uit over het prachtige landschap. De ruimte was enorm. Ik haalde diep adem. De huisjes zijn allemaal gebouwd in de landelijke Alentejo stijl en ingericht met het kurkhout uit de omgeving. En ook binnen sierde ruimte en sfeer hoogtij. Een mooie open haard, ruime sofa’s, de keuken staat garant voor heerlijke maaltjes. Ik glimlachte en hoorde de stilte.

‘Tijd om op te stijgen!’ Rita glimlachte en niet veel later reed ik hier door de landerijen. En overal leek het een levend schilderij.
Zonet zijn we neergestreken op het terras hier thuis en barbecueën we samen met andere gasten de sterren van de hemel. Uiteraard niet zonder heerlijke port en de zon die langzaam ondergaat in stilte. Wat een rust. Wat een vrijheid.