Welkom in het schilderij

Soms heb je zo’n moment van intens geluk. Het duurt vaak maar een paar seconden en dan is het alsof je hart even opwipt. Ik voel me bevoorrecht, want zojuist glipte er eentje voorbij. Ik zat pootje te baden op de traptreden in het zwembad. De zon schitterde op het water en ineens zag ik het: een palmboom wuifde op het wateroppervlak. De bergen glooiden halverwege en rechts bovenin wapperden de parasols voor de eeuwenoude keien. En ook de lucht met hier en daar een schapenwolk schitterde even zo hard mee. Voor me op deze waterspiegel openbaarde zich een meesterlijk schilderij. Ik boog iets naar voren en ja hoor, daar was ook ik zichtbaar. En het mooie is: in dat schilderij genaamd Villagio Magnolia loop ik nu nog steeds rond.

Eigenlijk overspoelt het geluk je hier vanaf het moment dat je aankomt. Er kleeft iets bijzonders aan deze villa. Villagio Magnolia doet wat Italiaans aan. Niet gek, want tijdens de Tweede Wereldoorlog was dit het hoofdkwartier van het Italiaanse leger. Eigenaren Spyros en Maria renoveerden de vier gebouwen met een grote knipoog naar de vervlogen tijden. Binnen herken je nog de zware houten deuren, eiken meubels en antieke elementen, gecombineerd met modern comfort. Buiten op het enorme landgoed zijn het de pergola’s, de eindeloze tuinen en het uitzicht op de baai van Vassiliki die je stil doen vallen. En net als bij de Italianen, draait het leven ook bij de Grieken vaak om familie én lekker eten. En dat doen we natuurlijk buiten! Aan de grote marmeren tafels, met de barbecue en de smaakverfijning van de traditionele buitenoven. Samen met Maria en Spyros zitten we voor zonsondergang in de schaduw, na zonsondergang duiken we onder de sterrenhemel. Soms zeggen we even niets en kijken we minutenlang naar boven.

Geheimpje? Bijna elke dag komt er hier zo’n moment voorbij. Net nog op het bankje in de tuin, leunend met mijn hoofd tegen de eeuwenoude muur. Villagio Magnolia is een levend meesterwerk. De kunstenaars? Niemand minder dan Moeder Aarde, Spyros en Maria.