Het geluk van de zonsopgang

‘Als de nacht bijna voorbij is, kom ik je ophalen,’ mijn goede vriend Manos lachte. En toen vertelde hij dat we naar een baaitje zouden gaan waar de Grieken zelf vakantie vieren. Waar het water kristalhelder is en het zandstrand heerlijk. En dat zich daar iets heel bijzonders zou afspelen. En wat ik toen nog niet wist, was dat ik op die magnifieke plek naar boven zou kijken en Erivolos Apartments zou ontdekken. Een plek waar ik met een grote glimlach niet meer weg te slaan ben.

Manos en ik reden in alle vroegte naar de kleine baai van Lygaria, net naast het plaatsje Agia Pelagia. ‘Veel Grieken bouwen hier hun vakantiehuis en ook ik ben dat van plan. Het ligt maar 20 kilometer van Heraklion. In de zomermaanden is het er gezellig druk, maar toch is het er ook kleinschalig gebleven. En je kunt daar iets heel moois ervaren.’ En daar zat ik even later met een kopje koffie in mijn hand en mijn voeten in het zand. Heel langzaam kwam de zon magistraal tevoorschijn uit de zee. ‘Mijn dag kan niet meer stuk!’ riep ik toen de zon half boven het water hing. Ik stond op rekte me uit. En terwijl ik dat deed, zag ik bovenop de berg een gebouwtje prijken. En zag ik daar ook een zwembad?
En nu sta ik op één van de balkons die ik van beneden zag. Erivolos is mijn nieuwste trots. Er is inderdaad een zwembad met een poolbar, een prachtige tuin en de studio’s hebben een mooi uitzicht! En ook van binnen ziet het eruit zoals ik hoopte: comfortabel en in de kleuren van de omgeving. Beneden zie ik mensen het strand opkomen en hierboven geniet ik in stilte van de zon. Ik zucht diep en glimlach naar Manos. ‘Dank voor deze heel bijzondere dag!’