Groener dan de buren

‘Iets speciaals’, had Paco gezegd. ‘Deze plek is zo mooi, dat wil je alleen met bijzondere mensen delen.’ En inderdaad, hij had gelijk. Finca La Crucita is er eentje om niet voor jezelf te houden. En dat is best gek, als je bedenkt dat je hier in totale rust geniet van het onontdekte en groenste deel van Lanzarote.

‘Groener wordt het niet op dit eiland’ zei Paco me vanmorgen. We reden aan de noordoostkant van Lanzarote in de gemeente Haria. ‘Zeker 95 procent van de toeristen neemt niet de moeite om deze kant op te komen.’ Ik lach van oor tot oor. ‘Dat is precies wat ik zoek!’ Haria ligt in een kleine vallei en staat bekend als ‘de vallei van de duizend palmbomen’. En daar stopte Paco voor rechtsaf, richting Finca La Crucita.
Jorge, de eigenaar, stond ons op te wachten en ook zijn enthousiasme over de vallei werkte aanstekelijk. ‘Het is een soort geheim en als je het gevonden hebt, dan voelt het alsof je de loterij wint!’ zei hij lachend. We liepen rond over de finca. Wat een ruimte! De bungalows liggen privé en ook hier zag ik mijn geliefde bouwstijl van de bekende architect César Manrique terug. Zijn filosofie: bouw witte huizen met groene kozijnen om de cultuur en natuur van het eiland te eren.
En nu ben ik in mijn bungalow. De inrichting is luxe, sfeervol en wat ruim! Buiten op mijn grote terras kijk ik om me heen en voel het eiland tot in mijn tenen. Heerlijk om dit plekje ontdekt te hebben op dit toch relatief kleine eiland. Mijn vrienden zijn onderweg, want eerlijk: deze plek is er eentje om te delen. ‘Maar niet met iedereen’, glimlach ik en zachtjes wuiven de palmen in dit bijzondere geheim.